เอนทรี่นี้ขอระบายหน่อยนะคะ ไม่บังคับว่าจะอ่านหรือไม่อ่าน

ใครไม่อยากอ่านก็ปิดๆไปเถอะนะคะ

 

+++++++++++++++++++++

 

คำว่า "เพื่อนแท้" มันมีในโลกจริงๆเหรอ

มันไม่มีใช่ไหมล่ะ

บางทีการที่เราไว้ใจใครมากเกินไปมันก็น่ากลัวเหมือนกัน

น่ากลัวว่าจะโดนหักหลัง

แล้วบางครั้งมันก็เหมือนว่าจะเป็นจริง

 

ทั้งๆที่ไว้ใจมากขนาดนั้นแท้ๆ ทั้งๆที่มองว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด เป็นเพื่อนที่สนิทและใจดีที่สุดคนนึงแท้ๆ

ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้วนะ ว่าที่แสดงออกมานั่นน่ะ

มันของจริงหรือของเก๊

 

ถ้าเป็นของจริงน่ะ ขอบคุณมากนะที่ยังเห็นว่าเป็นเพื่อนกันอยู่ ไม่เสียแรงที่ไว้ใจมาก

แต่ถ้าเป็นของเก๊น่ะ ไม่อยากจะเชื่อเลยนะว่าทำกันได้ขนาดนี้ ถ้าไม่เห็นว่ายังเป็นเพื่อนกันอยู่ก็ไม่ต้องมาทำดีก็ได้นะ ยิ่งทำดีมากเท่าไหร่มันก็ทำให้ความไว้ใจมันน้อยลงเท่านั้นแหละ

 

บางทีการเออออตามให้เพื่อนสบายใจน่ะมันก็ทำให้เพื่อนอีกคนเครียดได้นะ

ในเมื่อตัวเองยังทนไม่ได้ แล้วคนอื่นจะทนได้ได้ยังไงล่ะ

 

เราควรจะเชื่อแกอีกมั๊ย?

ถ้าไม่อยากเป็นเพื่อนกันนักก็บอกตรงๆสิ จะแยกออกไปทันทีเลย

แต่ต่างคนต่างอยู่ไม่ได้เหรอ

ไม่ต้องเอาเรื่องนู้นเรื่องนี้ไปพูดให้เสียๆหายๆ

 

ถ้าเราเคยทำอะไรให้แกไม่พอใจไปก็ขอโทษแล้วกัน

เราไม่รู้หรอกนะว่าแกจะได้มาเห็นเอนทรี่นี้มั๊ย แต่ถึงจะไม่เห็นก็เอาเป็นว่าเราขอโทษ

เรารู้ว่าเราเคยพูดไม่ดีกับแก เคยทำตัวแย่ๆกับแก แต่มันไม่ได้หมายความว่าเราเกลียดแกซักหน่อย

คำว่า "โกรธ" กับ "เกลียด" น่ะมันต่างกันนะ

ถ้าแกไม่ได้เข้าใจเราจริงๆก็ขอร้องอย่างนึงนะ อย่าคิดไปเองแล้วเอาไปพูดให้คนอื่นฟังแบบผิดๆ

แล้วบางเรื่องที่ฟังมาจากคนอื่นน่ะ ทำไมแกไม่มาถามเรา

ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า

 

แกยังเห็นเราเป็นเพื่อนอยู่มั๊ย????

 

ถ้าไม่ เราก็จะทำตามที่แกอยากให้เป็น เราจะให้แกได้ไปอยู่กับคนที่แกเชื่อใจมากกว่าเรา

ขอบคุณทุกเรื่องที่แกเคยทำให้เรา

เราเคยทำอะไรไม่ดีไปก็ขอโทษ ถ้าไม่อยากอยู่กับเราจริงๆก็มาบอกตรงๆเถอะนะ

 

แล้วช่วยบอกเหตุผลของทุกๆเรื่องมาให้เราด้วยก็แล้วกัน

แล้วเราก็จะบอกเหตุผลว่าทำไมเราถึง "เคย" เชื่อใจแกมาก

 

แกมองว่าเราเป็นเพื่อนสนิท เพื่อนที่โรงเรียน เพื่อนเฉยๆ หรือแค่เพื่อนร่วมโลกกันแน่

เรารู้ว่าแกยังมีเพื่อนอีกเยอะ แกจะให้เราอยู่หรือไม่ให้อยู่มันก็ไม่ได้มีผลอะไรมากมาย

แต่สำหรับเรา มันคือการเสียเพื่อนที่ "เคย" ไว้ใจมากๆคนนึงไป

แกกำลังทำให้เราสับสนนะรู้มั๊ย

 

บางครั้งที่เราพูดไม่ดีกับแกไป เราก็แค่แหย่เล่น ไม่ได้จริงจังอะไร แล้วบางเรื่องที่แกฟังมาแบบผิดๆเราก็พร้อมจะอธิบายให้แกฟังเสมอ

เราไม่รู้หรอกนะว่าตอนนี้แกกำลังคิดอะไรอยู่

เราเดาใจแกไม่ถูก

เพราะตอนนี้เราไม่ได้ไว้ใจแกเท่าเดิมอีกแล้ว

 

การที่เราแยกตัวออกมาก็เพราะแกทำท่าเหมือนไม่อยากอยู่กับเรา เราคิดว่าแกแค่โกรธ

เดี๋ยวหายโกรธคงกลับมาเหมือนเดิม

 

แต่ดูเหมือนว่าแกจะไม่ให้อภัยเราใช่ไหม

เราไปทำอะไรแกก็ช่วยมาบอกหน่อยเถอะนะ เพราะเราไม่รู้จริงๆว่าเราไปทำอะไรแก

เราไปทำร้ายแกตอนไหน เมื่อไหร่ ก็มาบอกสิ

 

แล้วเวลาพูดกับเรา อย่าทำสีหน้า ท่าทาง น้ำเสียง เหมือนว่าห่วงใยเรามากนักเลย ถ้าแกไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆก็อย่าทำ มันทำให้เราสับสน

เราเชื่อแกไม่ไหว

เชื่อไม่ไหวจริงๆ หวังว่าแกคงเข้าใจนะ

 

เราไม่รู้แล้วนะว่าควรจะไปเชื่อใคร หลายๆคนบอกว่าให้เชื่อตัวเองสิ แต่แม้แต่ตัวเราเองตอนนี้ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ว่าเราเชื่อมั่นในอะไร

เวลาเราไว้ใจใครน่ะ เราจะไว้ใจมากจนปล่อยคำพูดและท่าทางให้เป็นไปตามสิ่งที่เราคิด จนบางครั้งคงทำให้แกไม่ชอบใจ แต่ที่เราเป็นแบบนั้นเพราะเราไว้ใจแก

แต่เวลาที่ความไว้ใจนั่นถูกทำลายน่ะ มันก็ยากนะที่จะกู้คืนมาให้เหมือนเดิมทุกประการ มิตรภาพมันหาได้ยาก เราไม่รู้หรอกว่าแกคิดยังไงกับเรา ถ้าแกไม่ได้ตั้งใจทำให้เราคิดมากแบบนี้ก็คงเพราะเราคิดมากไปเอง เรามองว่าแกเป็นเพื่อนรักที่เราไม่อยากเสียไป

...แต่เรากับแกอาจจะมีความคิดตรงกันข้ามก็ได้

 

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง

เราก็คงต้องเสียเพื่อนรักไปจริงๆนั่นแหละ

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ใครอ่านแต่ต้นจนจบก็ขอบคุณมากค่ะที่อุตส่าห์อ่านมา

จริงๆแล้วมันก็ไม่ได้สำคัญอะไรมากมาย แต่ยังไงก็ขอบคุณมากค่ะ

และขอบคุณทุกๆคอมเม้นที่คอยเป็นเพื่อนเรามาตลอดนะคะ

ขอบคุณค่ะ